Beste Mediese Praktisyn, ‘n brief van dr. Dirk Hermann

Beste Mediese Praktisyn

Ons is almal diep bewus van die Nasionale Gesondheidsversekeringwet (NGV) wat pas deur president Ramaphosa onderteken is. Dié drakoniese wet is nou ʼn werklikheid.

Die NGV gaan mediese sorg ingrypend verander.

Die NGV is nie bloot ʼn befondsingsmodel nie, maar ʼn omvattende staatsbeheerde gesondheidsorgmodel wat vir mislukking opgestel is.

Dit stel die regering in staat om alle aankope sentraal te doen, om te bepaal wat voorgeskryf kan word, wie dit mag voorskryf, waar dokters mag praktiseer, na watter dokter jy mag gaan en talle ander dinge. Alle mediese sorg word sentraal deur die regering bestuur.

ʼn Mens mag dalk argumenteer dit gaan nooit werk nie, maar dit stel die regering in staat om dit te doen.

Dit kan ons mediese sorg vernietig. Ons moet dié wet keer. Al wat tot ons beskikking oorbly, is litigasie.

As die wet geïmplementeer word, is ons permanent uitgelewer aan die genade van ʼn regering. Ons moenie in so ʼn posisie verkeer nie. My ervaring van die regering is dat hulle eers iets vernietig voordat hulle agterkom dit werk nie.

Dit gaan tot onsekerheid, disinvestering in mediese sorg en die verlies van honderde mediese praktisyns lei. Die blote aanvaarding van die wet gaan tot groot skade lei.

Geen aspek van mediese sorg gaan dit vryspring nie. Die bos in die mediese sektor gaan brand en almal wat in die sektor betrokke is gaan in die proses ook brand.

Solidariteit gaan die wet tot in die hoogste hof beveg. Ons het al ʼn senior advokaat en ʼn regspan aangestel. Ons het reeds met ʼn regsproses teen die NGV-wet begin. Ons staan dus op namens die mediese professie. Ons moet minstens R2,5 miljoen vir die litigasie begroot. Dit kan meer beloop as ons kostebevele teen ons kry. Ons neem ʼn groot, maar goed berekende risiko. Ons het ook die koste daarvan bereken as ons die kwessie net laat vaar.

Ons staan op vir die professie, maar vra die professie om ons te steun. Geen dokter, apteker, hospitaal of enige praktyk of mediese praktisyn kan die saak op hulle eie voer en bekostig nie, maar almal kan minstens bydra om so ʼn saak moontlik te maak.

Deur ʼn bydrae te maak, al is dit klein, steun u ook ons kollektiewe litigasie. Ons wil namens honderde mediese praktisyns optree. Hoe meer ondersteuning, hoe sterkter is ons in die hof. Dit is tyd om op groot skaal saam te staan. Ons wil u dus vra om ʼn bedrag tot die NGV-regsfonds by te dra. Dit gaan ʼn groot hofstryd wees en die staat het byna onbeperkte toegang tot ons belastinggeld vir hul litigasie.

Dink u in wat die alternatief gaan wees as niemand vir die mediese professie opstaan nie!

Solidariteit sal opstaan, maar meen dit is billik as die professie ons in staat stel om dit te doen.

Word deel van die litigasie!

Klik op die skakel om die bydrae van u keuse te maak:

https://veldtogte.solidariteit.co.za/ngv-donasieblad/

U kan verseker wees dat die fonds aan ons kant streng bestuur sal word. Stuur asseblief hierdie boodskap so wyd as moontlik aan.

Vriendelike groete

Dr. Dirk Hermann

Bestuurshoof: Solidariteit

https://aanlyn.solidariteit.co.za/publieke/artikel/beste-mediese-praktisyn-n-brief-van-dr-dirk-hermann/

Taktiese deurbraak oor Bela!

Deur dr. Dirk Hermann – https://aanlyn.solidariteit.co.za/publieke/artikel/taktiese-deurbraak-oor-bela/

President Ramaphosa gaan nie nou die gewraakte artikels van Bela oor taal en toelating in werking stel nie.

Dit volg op die volgehoue druk van gewone mense. Solidariteit en AfriForum het Donderdag tot laat in die nag gesprekke met president Ramaphosa gevoer en voorstelle gemaak. Verdere gesprekke is net voor die ondertekening gevoer. Die gesprekke het in ʼn goeie gees plaasgevind.

Daar is nou drie maande vir gesprekvoering en onderhandeling oor ʼn alternatiewe oplossing vir dié twee kwessies.

Dit is bloot ʼn taktiese oorwinning, want die stryd is nog nie naastenby gewonne nie. Die druk begin nóú eers. Indien daar nie veranderinge aangebring word nie, gaan Solidariteit, AfriForum en die Solidariteit Skoleondersteuningsentrum steeds voort met ons hofaksie. Ons gaan nie die druk verslap nie.

Die res van die wet bevat steeds sekere problematiese artikels, soos byvoorbeeld dié oor tuisskole wat waarskynlik steeds in die howe getoets gaan word.

Dankie aan almal. Hierdie deurbraak is bereik danksy julle druk!

Bombardeer steeds president Ramaphosa se inboks hier met jóú beswaar. Klik hier.

Agt dinge wat ons huis toe bring van die VSA-toer af

Deur dr. Dirk Hermann – https://aanlyn.solidariteit.co.za/publieke/artikel/agt-dinge-wat-ons-huis-toe-bring-van-die-vsa-toer-af/

1. ʼn Nuwe wêreld

Ons keer terug huis toe met ʼn diepgaande besef dat die wêreld verander het. President Trump het ʼn soort revolusie begin. Die momentum van “wokeness” is gestuit, skuldkomplekse word uitgedaag, en daar is weer ruimte vir die konserwatiewe idee. Dit daag Suid-Afrika uit, maar skep ook geleenthede vir ons as ʼn kultuurgemeenskap.

2. ANC-beleid in die ope

Die ANC gebruik al vir lank die Mandela-kapitaal. Daar is ʼn weersin in Amerika in die ANC se binnelandse en buitelandse beleid. Trump se uitvoerende bevel het die ANC se beleid onder die vergrootglas geplaas, nie net in Amerika nie maar ook wêreldwyd. Die Solidariteit Beweging se Washington Memorandum kon dit danksy goeie navorsingstukke beklemtoon. Die ANC kan nie meer wegkruip nie.

3. Druk vir beleidsverandering

Daar is nou meer druk vir beleidsverandering in Suid-Afrika. Dit sluit kwessies soos onteiening, rassewette, Bela en internasionale beleid in. Ons kan verdere druk van die VSA op die SA regering verwag, aangesien hulle die SA regering se beleid as ʼn bedreiging vir hul nasionale sekuriteit beskou. Ons moet ook plaaslik die druk volhou.

4. Bondgenote en vriende

Ons keer terug nadat nuwe bondgenote en vriende gemaak is. Ons bevind ons in die vreemde posisie waar die grootste ekonomie in die wêreld Afrikaners as ʼn soort bondgenoot sien. Dit is betekenisvol. Ons het ook vriende in dinkskrums, die media, en selfs die sakewêreld. Die tyd is dus ryp om verskillende wyses van hulp te aanvaar.

5. ʼn Simpatieke oor vir voortgesette deelname aan Agoa

Daar is ʼn sterk moontlikheid dat Agoa nie voortgesit gaan word nie of dat Suid-Afrika nie meer daaraan gaan mag deelneem nie. Dit is weens die SA regering se buitelandse beleid en die bedreiging van eiendomsreg, wat die voorwaardes vir Agoa verbreek. Agoa bied tariefvoordele aan Afrikalande. Deelname daaraan strek tot voordeel van baie Suid-Afrikaners, maar veral van ons lede in die landbou-, nywerheids- en vervaardigingsektore. Die Solidariteit Beweging het ten minste ʼn simpatieke oor by die Amerikaanse regering gevind om Agoa te red, ondanks teenkanting van die SA regering, en spesifiek die ANC.

6. Erkenning van Afrikaners

President Trump se uitvoerende bevel verleen erkenning aan die Afrikaner as ʼn kultuurgemeenskap. Dit het ook groter positiewe internasionale gevolge. Die Afrikaner word erken, en hierdie keer nie as die muishond van die wêreld nie.

7. Kulturele selfvertroue

Die erkenning van die Afrikaner en die herskikking in die wêreld het Afrikaners se kulturele selfvertroue herstel. Ons kan weer ons kop omhoog hou.

8. Ons sal self

Erkenning, kulturele selfvertroue, nuwe bondgenote en vriende skep ʼn nuwe klimaat vir die Solidariteit Beweging se Ons sal self-plan. Die Trump-administrasie gaan nie dinge vir ons doen nie. Hulle skep ʼn klimaat, maar dit is ons verantwoordelikheid om kulturele infrastruktuur soos skole, opleidingsinstellings, werknetwerke, veiligheidstrukture, maatskaplike strukture, kultuurnetwerke, medianetwerke en vele meer uit te bou. Ons doen dit met wedersydse erkenning vir en gesprekke met ander gemeenskappe.

Ons keer beslis terug in ʼn sterker posisie as voor die uitvoerende bevel.

Afrikaners se bestaansvraagstuk

Deur Flip Buys

Die geskiedenis wys dat feitlik elke volk ʼn bestaansvraagstuk het. Die Duitsers se ligging in Sentraal-Europa was histories hul bestaansvraagstuk, omdat hulle ideaal geleë is vir vrede, maar rampspoedig vir oorlog. Die Russe se bestaansvraagstuk was dat hulle nog altyd agter die Weste was, en verskeie kere deur Westerse magte aangeval is soos Napoleon, Imperiale Duitsland en Nazi-Duitsland. Talle Afrikalande se bestaansvraagstuk is hardnekkige armoede waaruit min volke op die kontinent nog kon ontsnap.

Afrikaners se bestaansuitdaging is nie ons klein getalle nie, maar ons yl verspreiding. Ons is meer Afrikaners as die totale bevolkings van onderskeidelik Namibië, Lesotho, Macedonië, Slowenië, Letland, Botswana, Gambië, Gaboen, Estland, Eswatini (Swaziland), Mauritius, Ciprus en Luxemburg, asook menige ander. Ons woon egter nie in ʼn gekonsentreerde gebied soos al hierdie volke nie, en is gevolglik ʼn kwesbare minderheid tussen ʼn groter meerderheid. Ons het nie ʼn natuurlike “Skotland” waar ons as ʼn meerderheid woon en werk nie. As die Skotte yl versprei oor Brittanje was, sou hulle oral ʼn betekenislose minderheid sonder hul eie instellings gewees het. Dieselfde beginsel geld vir die mense van Lesotho en vir enige ander volk.

Dieselfde probleme

Hierdie landswye verspreiding veroorsaak dat ons oral in die minderheid is en dieselfde probleme regoor die land ervaar. In meer as 200 munisipaliteite is Afrikaners polities magloos, blootgestel aan geweldsmisdaad, toenemende dorpsverval, druk op Afrikaanse skole, en rasseteikens in die werksplek wat teen ons ingestel is.

Hierdie landswye yl verspreiding en minderheidstatus beteken ook dat daar op te min plekke genoeg Afrikaners is vir kostedoeltreffende dienste soos veiligheid, goeie gesondheidsorg, ʼn lewendige kultuurlewe, groot skole, vol kerke en hoër opleiding. Hierdie uitdagings, tesame met die verswakkende infrastruktuur in die meeste dorpe, lei tot ekonomiese probleme en selfs verarming van die platteland. ʼn Voorbeeld hiervan is dat slegs 27% van wit Afrikaanssprekendes universiteit bywoon, teenoor die 40% van verstedelikte wit Engelssprekendes – hoofsaaklik omdat laasgenoemde gekonsentreerd naby universiteite bly. Ons yl verspreiding beteken dat ons verder van universiteite af woon en uiteindelik nie so welvarend soos Engelssprekendes is nie.

Groot Trek

Bevolkingstatistieke wys dat Afrikaners, in reaksie op al hierdie uitdagings, weer ʼn “Groot Trek” na groter streekdorpe en -stede aangepak het. Alhoewel hierdie verskuiwing ʼn negatiewe impak op die kleiner “senderdorpe” het, het dit ʼn positiewe uitwerking op die groter “ontvangerdorpe”. Hierdie bevolkingsverskuiwing lei daartoe dat baie kleiner dorpe selfs nóg vinniger verswak, maar terselfdertyd lei dit na ʼn groter saamtrek van Afrikaners op baie ander plekke. Die groter getalle wat op groter dorpe en in stede saamtrek, maak dit makliker om dáár dienste soos Afrikaanse skole, sterker buurtwagte, beter munisipale dienste en meer werksgeleenthede te lewer.

Dit is noodsaaklik dat hierdie natuurlike bevolkingsverskuiwing van Afrikaners deur gemeenskapsorganisasies ondersteun word met ʼn konsentrasiestrategie. So ʼn strategie kan streekdorpe as “Ankerdorpe” uitwys, waar daar meer gefokusde dienste aangebied kan word. Dit behels dienste soos veiligheid met sterk buurtwagte, ondersteuning aan Afrikaanse skole, maatskaplike bystand soos bejaardesorg en gemeenskapsklinieke vir mense sonder ʼn mediese fonds, hulp met noodsaaklike munisipale dienste soos water, paaie en elektrisiteit, sowel as werksverskaffing en opleiding, en dienste aan sakelui om hul ondernemings meer staatsbestand te maak.

Dit beteken nie dat die platteland en kleiner dorpe aan hul lot oorgelaat word nie. Inteendeel, sterk streekdorpe sal dit juis moontlik maak om op kleiner dorpe te oorleef, aangesien nabygeleë dienste beskikbaar sal wees. Buitendien sal so ʼn konsentrasiestrategie bloot die formalisering wees van ʼn proses wat reeds aan die gang is.

Groeiende selfbestuur

Die formalisering van so ʼn konsentrasiestrategie sal meer gefokusde en vinniger ontwikkeling van dienste moontlik maak, om te verhoed dat alles oral verval. Met verloop van tyd sal dit nodig wees om ʼn gemeenskapsforum op elke “Ankerdorp” te stig om hierdie dienste te belyn. Organisasies wat wesenlike getalle Afrikaners verteenwoordig – in sektore soos onderwys, maatskaplike dienste, veiligheid, sake en landbou, asook erfenis-, taal- en kultuurorganisasies – sal genooi word om aan hierdie forums deel te neem. Terwyl elke organisasie sy onafhanklikheid behou, kan hulle saamwerk en mekaar ondersteun.

Hierdie strategie sal Afrikaners in staat stel om hoë vlakke van selfbestuur te kan ontwikkel in gebiede waar hulle saamtrek om sodoende die gevolge van swak staatsbestuur te ontkom. Terselfdertyd kan die forums in streekdorpe en -stede dan na die kleiner dorpe uitreik om met knelpunte te help. Namate hierdie proses van groeiende selfbestuur vorder, kan al hierdie dorps- en streeksforums selfs op provinsiale en nasionale vlak begin koördineer. Yl verspreiding is ons probleem; groter konsentrasie is die oplossing. Dit is nou tyd vir ʼn daadwerklike konsentrasiestrategie.

Is Suid-Afrika onregeerbaar?

Deur Flip Buys

Die regering kry met reg kritiek oor die treurige stand van die land. Soveel van wat oor ʼn eeu opgebou is, is oorgevat, vervalle en selfs verwoes. Die rede hiervoor is tweeledig. Die uitkoms van meer as drie dekades van ANC-regering het duidelik gewys dat hulle nie in staat is om ʼn moderne land te regeer nie. Ons hét gevolglik ʼn regeringsprobleem. Die kwessie is egter ongelukkig nie so eenvoudig nie. Suid-Afrika se probleme lê dieper as dit. Ons het nie net ʼn regeringsprobleem nie, ons het ʼn bedelingsprobleem. Die vraag kan selfs gestel word: Is Suid-Afrika ʼn regeerbare eenheid?

Dit is nie ʼn onredelike vraag nie. Die verval in die land vereis ʼn dieper ondersoek as om bloot na verkiesingsuitslae te kyk. Die werklikheid is dat Suid-Afrika geografies en demografies geweldig uiteenlopend is. Die grootte van die land en die multinasionale bevolkingsamestelling wys dat Suid-Afrika meer ʼn landstreek as ʼn natuurlike land is – meer ʼn geografiese uitdrukking as ʼn regeerbare staat.

Dit klink onwerklik, maar Suid-Afrika is só groot dat agt Europese lande binne ons grense kan pas, naamlik Brittanje, Ierland, Nederland, Denemarke, België, Duitsland, Italië en Griekeland. Niemand sou dink dat dit moontlik is om hierdie agt lande sentraal saam te regeer nie. Tog is Suid-Afrika ʼn sentralistiese staat, waar die Wes-Kaap en Limpopo deur dieselfde regering met dieselfde beleid regeer word.

Die uitdaging is nie net geografies nie, maar ook demografies. Die beste bewys hiervan is dat die land 12 amptelike tale het, wat wys hoe uiteenlopend die bevolking is. Die regering probeer gevolglik Engels orals afdwing, met verwoestende gevolge vir die land se skoolstelsel.

Die gevolg van ons gesamentlike regerings- én bedelingsprobleem, is dat die staat op soveel terreine verval dat die land in werklikheid uit vyf soorte gebiede bestaan:

  • Die eerste is gebiede wat goed regeer word;
  • Die tweede is plekke wat vrot regeer word;
  • Die derde is waar daar nie regeer word nie, en mense maar op hul eie aangaan;
  • Die vierde is gebiede wat onregeerbaar is;
  • Die vyfde is plekke waar die mense hulself regeer, omdat die staat nie in staat is om dit te doen nie.

Die onvermydelike gevolg van die regerings- én bedelingsprobleem, is dat die staat van bo af begin verval het. Dit is die slegte nuus. Maar daar is ook goeie nuus: die privaat sektor en

gemeenskappe begin van onder af opbou. Namate die polisie, gesondheidsorg en munisipale dienste ingeplof het, het die privaat sektor ingetree en oplossings soos privaat gesondheidsorg, privaat sekuriteitsdienste en selfs privaat dorpsgebiede in werking gestel.

Terselfdertyd het gemeenskappe ook ingeklim. AfriForum-buurtwagte is byvoorbeeld landswyd gestig, terwyl Solidariteit se instellings soos Sol-Tech, Akademia en Helpende Hand dienste lewer wat die staat nie wil of kán lewer nie.

Hoewel die staatsbestel dus sentralisties is, veroorsaak die verval dat die werklikheid begin desentraliseer. Mense wil nou maar eenmaal besluite oor hul eie lewens neem, en wil nie hul gesinne se toekoms aan korrupte, onbevoegde en rassistiese politici toevertrou nie.

Die Ons sal self-strewe is dus ʼn strewe na normaliteit. Ons verlang nie na die verlede onder die NP nie, maar sien ook nie uit na ʼn toekoms onder die ANC nie.

Daar is hoop vir die toekoms, ten spyte van ʼn regerings- én bedelingsprobleem. Die regering se mag oor mense se lewens neem af, namate individue en gemeenskappe self dinge begin doen. In die praktyk verander die sentralistiese bedeling in ʼn meer werkbare gedesentraliseerde stelsel wat makliker en beter werk. Hoewel die regering steeds probeer om meer mag te sentraliseer en mense se vryhede in te perk, sal hulle nie vir altyd teen die kragte van selfdoen, normaliteit en ʼn aandrang op vryheid kan standhou nie.

Die stryd tussen vryheid en gelykheid – Flip Buys

Die Romeinse denker Salustius het gesê dat min mense vryheid begeer, die meeste soek net goeie heersers. Die geskiedenis wys egter dat vryheid ʼn voorwaarde vir goeie regering is. Oorheersing is die onvermydelike gevolg van onvryheid. Dit is veral die geval in multinasionale state soos Suid-Afrika, waar die demografie meer bepalend is as die demokrasie. Mense stem nou een maal eerder vir identiteit as beleid. In die praktyk is demokrasie in ʼn demografies verdeelde land soos Suid-Afrika eerder ʼn resep vir oorheersing as vir vryheid. Die meerderheidsgroep se partye word as regering verkies, omdat verkiesings meer soos ʼn rassesensus as ʼn mededinging tussen partye lyk.

Die geskiedenis is die verhaal van die stryd tussen vryheid en gelykheid. Anders gestel, ʼn stryd tussen demokrasie en sosialisme. Karl Marx het betekenisvol gesê dat stemreg vir die werkersklas politieke mag vir hulle beteken, wat dan gebruik moet word om ekonomiese mag te bekom deur die instelling van sosialisme. Tog het sosialisme nog altyd geëindig in armoede en verdrukking.

Hel op aarde

Dit is baie belangrik om die verskil tussen vryheid en gelykheid te verstaan. Sosialiste sien gelykheid nie as ʼn gelyke wegspring nie, maar as gelyk by die wenpaal. Geen samelewing kan “gelyk” én vry wees nie. In kommunistiese lande was almal (behalwe die regeerders) gelyk, maar niemand was vry nie. Die rede hiervoor is dat sosialiste se utopiese ideale om “hemel op aarde” te skep, in hel op aarde eindig. Die sosialistiese aandrang op gelykheid, lei noodwendig tot die einde van vryheid. Dit is mos nie moontlik om alles vir sekeres te gee, sonder om alles van ander af weg te vat nie. Daarom het Winston Churchill gesê die keuse is tussen ʼn ongelyke verdeling van welvaart, en die gelykop verspreiding van armoede. Die verdrukking kom in by die sosialistise staat wat die rol van “groot gelykmaker” speel, deur met wette of wapens van die “rykes” te vat, en met groot gebaar vir hulle ondersteuners uit te deel asof dit hulle s’n is. In sosialistiese lande is gelykheid nie gelyke vryheid nie, maar “gelyke knegskap”.

Waar Christene die armes ryker wil maak met mededeelsaamheid, wil sosialiste die “rykes” armer maak met herverdeling. Die gevolg hiervan is nog groter armoede. Die produktiewe deel van die samelewing produseer minder, want die vrugte van hulle arbeid word deur die staat gesteel. Die onproduktiewes werk nóg minder, want hulle kry mos gratis wat hulle wil hê.

Na die val van kommunisme in die vroeë negentigs, het die wêreld van sosialisme af begin wegbeweeg. Suid-Afrika het egter in die teenoorgestelde rigting beweeg, omdat die ANC steeds aan sosialisme vasklou. Die regering gee dikwels hulle drakoniese rassewette mooi name, soos die Wet op “billike indiensneming”, of die Wet op Nasionale Gesondheidsversekering, of die nuwe onderwyswetgewing (Bela) wat onderwys kamtig meer “toeganklik” sal maak. In die praktyk is dit egter drakonies, omdat dit op gedwonge herverdeling met staatsmag of ontneming van ouers se demokratiese inspraak neerkom. Hulle planne met die Onteieningswet het ook ten doel om “gelykheid van grondbesit” te bevorder, al weet ons nou wat die uiteinde van só ʼn drakoniese wet sal wees. Die goeie nuus is dat vryheid op die lange duur nog altyd sosialisme oorwin het, omdat sosialisme nie ʼn werkbare stelsel is nie. Voorstanders van vryheid het dekades gelede al die Koue Oorlog gewen. Daarom moet ons nie optree as verloorders nie, maar die saak van vryheid met mag en mening bevorder.

The ANC and the media’s missed information in spurious claims against the Solidarity Movement

Flip Buys is the chairperson of the Solidarity Movement.

It is essential to respond to the growing barrage of negative media reporting directed at the Solidarity Movement. Much of the criticism is vested in ideological bias and fails to engage with the movement’s actual contributions to South African society.

That the media has a duty to report facts and events accurately is a widely accepted and uncontroversial expectation, just as it is expected of public officials to carry out their responsibilities with diligence, transparency and integrity, free from bias or malicious intent.

This seemingly common cause position, which both the media and politicians claim to uphold, has recently exposed a stark shortcoming in the media coverage of a series of executive orders and public statements issued by US President Donald Trump in relation to South Africa, and of a visit by a Solidarity Movement delegation, including AfriForum and Solidarity, to the US.

We have seen a convergence of views coming from many quarters in the media and from politicians in high office to advance a certain narrative in relation to the actions of the Trump administration as they pertain to the Solidarity Movement and the Afrikaner in South Africa.

A narrative has taken root, suggesting that the Solidarity Movement – which includes AfriForum and Solidarity – has engaged in a widespread misinformation campaign in the US. According to this view, this campaign led directly to the US withdrawing its support for aid programmes in various forms in South Africa.

Furthermore, it is claimed that the Solidarity Movement is actively engaged in presenting South Africa in a negative light, with the aim of provoking American aversion towards South Africa – a strategy supposedly designed to negatively influence both current and future US actions towards the country.

The presupposition of this is that the US, despite having one of the world’s most sophisticated intelligence infrastructures, supported by highly trained analysts with extensive global capabilities, is not capable of reaching its own conclusions, and is therefore susceptible to any wayward view. This view undermines the extensive capabilities of the US and impedes any objective understanding of the true causes of US actions.

Two of the most prominent points pinning the “misinformation” label on the back of the Solidarity Movement are that we have claimed that a “genocide” is taking place in the country and that the state is carrying out “land grabs”, similar to those that occurred in Zimbabwe.

On that score, it is worth mentioning that News24, Sunday World, the Mail & Guardian, TimesLIVE and Newzroom Afrika had to issue apologies for specifically claiming that AfriForum has referred to farm murders as a “white genocide” and that it (AfriForum) is promoting the claim in the US of a “white genocide” taking place in South Africa.

Despite the apologies offered by the above media outlets, along with several other instances where AfriForum had successfully lodged complaints with the Press Ombudsman, the overarching recurring claim of “misinformation” persists.

The earliest traceable reference linking the Solidarity Movement’s visit to and engagements in the US to actions taken by the American government appears in a media statement issued by the ANC on 3 February. In this statement, spurious claims are directed specifically at AfriForum, accusing it, among other things, of attempting to protect “post-apartheid era landownership patterns”, defend “white privilege” and uphold the “oppressive status quo”.

Although much could be said about these claims – clearly intended to deflect responsibility from the ANC – the statement goes on to assert that the ANC “strongly condemns the misinformation campaign orchestrated by AfriForum”. It further claims that “President Trump’s recent tweet, echoing AfriForum’s false claims of ‘land confiscation’, is a direct result of the lobby group’s ongoing efforts to mislead the global community”.

On 27 March, Minister in the Presidency Khumbudzo Ntshavheni stated – without a hint of hesitation – that “Cabinet noted with concern the continuing spreading of false information campaigns by Solidarity and AfriForum and their allies at home and in the US”, as though it were an undisputed truth. No acknowledgement was given to the increasingly evident reality that the ANC itself had committed significant blunders in managing its relationship with the US.

‘Missed’ information by the ANC and the media at large
Since Trump’s public statement and the ANC’s media release on 3 February, the media has largely remained one-sided in its views, operating within the boundaries set by the ANC under the broad and vague label of “misinformation” – a claim that has been offered with little substantive evidence. No meaningful challenge or serious scrutiny has followed, and this pattern continues to this day.

It is a strange phenomenon that the charge of “misinformation” can so easily be normalised and accepted as a fact and is being advanced consistently. The ANC’s unquestionable fault lines are so evident that they remind one of the quote by George Orwell in his epic book, 1984: “The Party told you to reject the evidence of your eyes and ears. It was their final, most essential command.”

The “evidence”, to use Orwell’s words, is there for all to see. And if there is any doubt as to the rationale for the US actions, it is to be found in the Bill introduced by Congressman Ronny Jackson (R-TX) this month, the US-South Africa Bilateral Relations Review Act of 2025.

This Bill will serve before the House Committees on the Judiciary and on Foreign Affairs.

A summary of the core objections that serve as the basis for reviewing the relationship between the US and South Africa, includes the following pertinent points:

  1. Strategic alignment with US adversaries
    The Bill points to South Africa’s deepening ties with nations considered adversarial to US interests – aligning itself particularly with China, Russia and Iran. These relationships, the Bill argues, challenge the integrity of South Africa’s claimed policy of non-alignment.
  2. Engagement with terrorist organisations
    South Africa’s interactions with Hamas, a US-designated foreign terrorist organisation, with specific reference to high-profile meetings between South African officials and Hamas representatives.
  3. Hostility towards Israel
    According to the Bill, South Africa’s increasingly hostile stance towards Israel, including the recent case it brought before the International Court of Justice accusing Israel of genocide, aligns it with anti-Israel agendas that contradict long-standing US policy.
  4. Concerns over corruption and human rights
    The proposed legislation calls for the identification of senior South African officials and senior members of the ANC who may be implicated in human rights abuses or significant corruption. It suggests these individuals could be subject to US sanctions under the Global Magnitsky Human Rights Accountability Act.
  5. Military cooperation with Russia and China
    South Africa’s participation in joint naval exercises with Russia and China in early 2023 is highlighted as evidence of a growing strategic pivot, inconsistent with Western security interests and South Africa’s professed neutrality.

The gravity of this long list of objections against the South African government predates the second Trump presidency and warrants serious, sustained scrutiny – not just by the media, but also by members of the government of national unity (GNU) and civil society at large.

The Solidarity Movement’s position
In this context, it is essential to respond to the growing barrage of negative media reporting directed at the Solidarity Movement. Much of the criticism is vested in ideological bias and fails to engage with the movement’s actual contributions to South African society – especially in areas where the state has failed. The movement has consistently advocated for constitutionalism, functional institutions and self-reliance, often stepping in where the government has been absent or ineffective.

Within the context of this article, we add that:

  • We have not claimed that state-led land expropriation is already happening in South Africa;
  • We have never asked the US to cut funding to or impose sanctions on South Africa;
  • We have actively opposed South Africa’s removal from the African Growth and Opportunity Act and shared research with the US embassy on the economic risks for South Africa of such removal;
  • We urged the US not to punish South Africans for the ANC’s actions but to take steps against corrupt individual ANC officials rather than to take actions that have an adverse effect on the country as a whole. The Zondo Commission identified no fewer than 97 ANC members who should face investigation – yet meaningful progress in this regard remains elusive, underscoring a troubling lack of accountability; and
  • We are proud South Africans, committed to the country’s future, and willing to help restore healthy US-South Africa relations.

We reaffirm our unwavering loyalty to South Africa.

Our aspirations for cultural autonomy are not in opposition to national unity but are aimed at the wellbeing of the country and all its people. We firmly believe in the importance of healthy race relations and the promotion of mutual recognition and respect among all people in the country. That is why it remains our aim to achieve our goals within the framework of the Constitution.

We hold fundamentally different views from the ANC regarding the path South Africa should follow. Disagreeing with a party that has steered the country into decline over decades does not equate to being against the nation’s prosperity. On the contrary, our divergence stems from a deep commitment to South Africa’s success. To differ from the ANC is not to stand against the country – it is, in fact, to stand for it.

Many of South Africa’s current challenges under the ANC stem from a focus on redistribution rather than on the creation of real economic value. Policies such as expropriation without compensation and rigid race legislation may serve political interests, but they do little to create long-term growth.

Economic progress depends fundamentally on the development of human capital – education, skills and entrepreneurship – not on state grants or populist grandstanding. When these foundations are ignored, the result is rising dependency, declining productivity and worsening inequality.

The pattern to invoke historical injustice as justification for poor governance and failing policies has also become a serious obstacle to progress.

For this reason, we propose in the Afrikaner Declaration that a cultural accord be concluded with Afrikaners to safeguard our cultural interests and institutions, enabling us to once again enjoy equal citizenship and contribute to the nation and the country. DM

trump executive order

https://www.dailymaverick.co.za/opinionista/2025-04-24-anc-and-medias-missed-information-in-claims-against-solidarity-movement/

Meeting between the ANC, PAC and the Afrikaner Leadership Network

Last night the African National Congress (ANC) met with the Afrikaner Leadership Network which includes
the Solidariteit Movement, Solidariteit, AfriForum, the Afrikanerbond and SAAI, to discuss matters of common interest to our
country.

The meeting was facilitated by the Pan Africanist Congress (PAC) which had held prior meetings
with the ANC and the Afrikaner Leadership Network.

The respective parties held robust and frank discussions on various issues of national interest. Today’s
dialogue is a clear indication that as South Africans, we have a collective responsibility to address the
challenges that our nation faces.

The parties have identified issues around which we are committed to find South African solutions, in the interest of a diverse and united nation.

On behalf of the Afrikaner Leadership Network
Theuns Eloff
0828064956

Wêreldwys met Jaco Kleynhans – episode 45

Wêreldwys is ‘n podsending van Maroela Media.

 

Wêreldwys met Jaco Kleynhans – episode 44

In hierdie week se Wêreldwys ontleed Jaco Kleynhans hoe Trump se tariewe, onderhandelings en siening van soewereiniteit nie net die Amerikaanse ekonomie nie, maar ook die internasionale magsbalans beïnvloed. Is Amerika besig om sy posisie te versterk, en is China regtig so veerkragtig soos dit voorgee? Dié vrae raak elke land op aarde – ook Suid-Afrika. Wêreldwys is ‘n podsending van Maroela Media.

Inleiding
Hoofstuk 1
Hoofstuk 2
Hoofstuk 3
Hoofstuk 5
Hoofstuk 7
Hoofstuk 8
Hoofstuk 12
Hoofstuk 15
Hoofstuk 16
Hoofstuk 17
Hoofstuk 19
Hoofstuk 20
Hoofstuk 21
Hoofstuk 22
Hoofstuk 23
Hoofstuk 25
Hoofstuk 27
Hoofstuk 28
Hoofstuk 31
Hoofstuk 32
Hoofstuk 34
Slot

Ons Sentrum

Die Gemeenskapstrukture-afdeling bestaan tans uit twee mediese ondersteuningsprojekte en drie gemeenskapsentrums, naamlik Ons Plek in die Strand, Derdepoort en Volksrust. Die drie gemeenskapsentrums is gestig om veilige kleuter- en/of naskoolversorging in die onderskeie gemeenskappe beskikbaar te stel. Tans akkommodeer die gemeenskapsentrums altesaam 158 kinders in die onderskeie naskoolsentrums, terwyl Ons Plek in die Strand 9 kleuters en Ons Plek in Volksrust 16 kleuters in die kleuterskool het.

Ons Winkel

Ons Winkels is Solidariteit Helpende Hand se skenkingswinkels. Daar is bykans 120 winkels landwyd waar lede van die publiek skenkings van tweedehandse goedere – meubels, kombuisware, linne en klere – kan maak. Die winkels ontvang die skenkings en verkoop goeie kwaliteit items teen bekostigbare pryse aan die publiek.

Saai

ʼn Familieboer-landbounetwerk wat hom daarvoor beywer om na die belange van familieboere om te sien deur hul regte te beskerm en te bevorder.

Pretoria FM en Klankkoerant

ʼn Gemeenskapsgebaseerde radiostasie en nuusdiens

Sakeliga

ʼn Onafhanklike sake-organisasie

Begrond Instituut

Die Begrond Instituut is ʼn Christelike navorsingsinstituut wat die Afrikaanse taal en kultuur gemeenskap bystaan om Bybelse antwoorde op belangrike lewensvrae te kry.

Ajani

Ajani is ‘n privaat geregistreerde maatskappy wat dienste aan ambagstudente ten opsigte van plasing by werkgewers bied.

Ajani is a registered private company that offers placement opportunities to artisan students in particular.

Wolkskool

Wolkskool is ʼn produk van die Skoleondersteuningsentrum (SOS), ʼn niewinsgewende organisasie met ʼn span onderwyskundiges wat ten doel het om gehalte- Afrikaanse onderrig te help verseker. Wolkskool bied ʼn platform waar leerders 24-uur toegang tot video-lesse, vraestelle, werkkaarte met memorandums en aanlyn assessering kan kry.

Kanton Beleggingsmaatskappy

Kanton is ʼn beleggingsmaatskappy vir eiendom wat deur die Solidariteit Beweging gestig is. Die eiendomme van die Solidariteit Beweging dien as basis van die portefeulje wat verder deur ontwikkeling uitgebrei sal word.

Kanton is ʼn vennootskap tussen kultuur en kapitaal en fokus daarop om volhoubare eiendomsoplossings aan instellings in die Afrikaanse gemeenskap teen ʼn goeie opbrengs te voorsien sodat hulle hul doelwitte kan bereik.

Maroela Media

Maroela Media is ʼn Afrikaanse internetkuierplek waar jy alles kan lees oor dit wat in jou wêreld saak maak – of jy nou in Suid-Afrika bly of iewers anders woon en deel van die Afrikaanse Maroela-gemeenskap wil wees. Maroela Media se Christelike karakter vorm die kern van sy redaksionele beleid.

AfriForum Publishers

AfriForum Uitgewers (previously known as Kraal Uitgewers) is the proud publishing house of the Solidarity Movement and is the home of Afrikaans non-fiction, products related to the Afrikaner’s history, as well as other prime Afrikaans products. The publisher recently shifted its focus and will only publish internal publications of the Solidarity Movement from now on.

Akademia

Akademia is ’n Christelike hoëronderwysinstelling wat op ’n oop, onbevange en kritiese wyse ’n leidinggewende rol binne die hedendaagse universiteitswese speel.

Akademia streef daarna om ʼn akademiese tuiste te bied waar sowel die denke as die hart gevorm word met die oog op ʼn betekenisvolle en vrye toekoms.

Sol-Tech

Sol-Tech is ʼn geakkrediteerde, privaat beroepsopleidingskollege wat op Christelike waardes gefundeer is en Afrikaans as onderrigmedium gebruik.

Sol-Tech fokus op beroepsopleiding wat tot die verwerwing van nasionaal erkende, bruikbare kwalifikasies lei. Sol-Tech het dus ten doel om jongmense se toekomsdrome met betrekking tot loopbaanontwikkeling deur doelspesifieke opleiding te verwesenlik.

Skoleondersteuningsentrum (SOS)

Die Solidariteit Skoleondersteuningsentrum (SOS) se visie is om die toekoms van Christelike, Afrikaanse onderwys te (help) verseker deur gehalte onderrig wat reeds bestaan in stand te (help) hou, én waar nodig nuut te (help) bou.

Die SOS se doel is om elke skool in ons land waar onderrig in Afrikaans aangebied word, by te staan om in die toekoms steeds onderrig van wêreldgehalte te bly bied en wat tred hou met die nuutste navorsing en internasionale beste praktyke.

Solidariteit Finansiële Dienste (SFD)

SFD is ʼn gemagtigde finansiëledienstemaatskappy wat deel is van die Solidariteit Beweging. Die instelling se visie is om die toekomstige finansiële welstand, finansiële sekerheid en volhoubaarheid van Afrikaanse individue en ondernemings te bevorder. SFD doen dit deur middel van mededingende finansiële dienste en produkte, in Afrikaans en met uitnemende diens vir ʼn groter doel aan te bied.

Geskiedenisfonds

ʼn Fonds wat help om die Afrikanergeskiedenis te bevorder.

Solidariteit Boufonds

ʼn Fonds wat spesifiek ten doel het om Solidariteit se opleidingsinstellings te bou.

Solidariteit Regsfonds

ʼn Fonds om die onregmatige toepassing van regstellende aksie teen te staan.

Solidariteit Jeug

Solidariteit Jeug berei jongmense voor vir die arbeidsmark, staan op vir hul belange en skakel hulle in by die Netwerk van Werk. Solidariteit Jeug is ʼn instrument om jongmense te help met loopbaankeuses en is ʼn tuiskomplek vir jongmense.

S-leer

Solidariteit se sentrum vir voortgesette leer is ʼn opleidingsinstelling wat voortgesette professionele ontwikkeling vir professionele persone aanbied. S-leer het ten doel om werkendes met die bereiking van hul loopbaandoelwitte by te staan deur die aanbieding van seminare, kortkursusse, gespreksgeleenthede en e-leer waarin relevante temas aangebied en bespreek word.

Studiefondssentrum

DIE HELPENDE HAND STUDIETRUST (HHST) is ʼn inisiatief van Solidariteit Helpende Hand en is ʼn geregistreerde openbare weldaadsorganisasie wat behoeftige Afrikaanse studente se studie moontlik maak deur middel van rentevrye studielenings.

Die HHST administreer tans meer as 200 onafhanklike studiefondse namens verskeie donateurs en het reeds meer as 6 300 behoeftige studente se studie moontlik gemaak met ʼn totaal van R238 miljoen se studiehulp wat verleen is.

De Goede Hoop-koshuis

De Goede Hoop is ʼn moderne, privaat Afrikaanse studentekoshuis met hoë standaarde. Dit is in Pretoria geleë.

De Goede Hoop bied ʼn tuiste vir dinamiese studente met Christelike waardes en ʼn passie vir Afrikaans; ʼn tuiste waar jy as jongmens in gesonde studentetradisies kan deel en jou studentwees met selfvertroue in Afrikaans kan uitleef.

AfriForum Jeug

AfriForum Jeug is die amptelike jeugafdeling van AfriForum, die burgerregte-inisiatief wat deel van die Solidariteit Beweging vorm. AfriForum Jeug berus op Christelike beginsels en ons doel is om selfstandigheid onder jong Afrikaners te bevorder en die realiteite in Suid-Afrika te beïnvloed deur veldtogte aan te pak en aktief vir jongmense se burgerregte standpunt in te neem.

AfriForum Uitgewers

AfriForum Uitgewers (voorheen bekend as Kraal Uitgewers) is die trotse uitgewershuis van die Solidariteit Beweging en is die tuiste van Afrikaanse niefiksie-, Afrikanergeskiedenis- én prima Afrikaanse produkte. Dié uitgewer het onlangs sy fokus verskuif en gaan voortaan slegs interne publikasies van die Solidariteit Beweging publiseer.

AfriForumTV

AfriForumTV is ʼn digitale platform wat aanlyn en gratis is en visuele inhoud aan lede en nielede bied. Intekenaars kan verskeie kanale in die gemak van hul eie huis op hul televisiestel, rekenaar of selfoon verken deur van die AfriForumTV-app gebruik te maak. AfriForumTV is nóg ʼn kommunikasiestrategie om die publiek bewus te maak van AfriForum se nuus en gebeure, maar ook om vermaak deur films en fiksie- en realiteitsreekse te bied. Hierdie inhoud gaan verskaf word deur AfriForumTV self, instellings binne die Solidariteit Beweging en eksterne inhoudverskaffers.

Forum Sekuriteit

Forum Sekuriteit is in die lewe geroep om toonaangewende, dinamiese en doeltreffende privaat sekuriteitsdienste in

Suid-Afrika te voorsien en op dié wyse veiligheid in gemeenskappe te verhoog.

Solidariteit Helpende Hand

Solidariteit Helpende Hand fokus op maatskaplike welstand en dié organisasie se groter visie is om oplossings vir die hantering van Afrikanerarmoede te vind.

Solidariteit Helpende Hand se roeping is om armoede deur middel van gemeenskapsontwikkeling op te los. Solidariteit Helpende Hand glo dat mense ʼn verantwoordelikheid teenoor mekaar en teenoor die gemeenskap het.

Solidariteit Helpende Hand is geskoei op die idees van die Afrikaner-Helpmekaarbeweging van 1949 met ʼn besondere fokus op “help”, “saam” en “ons.”

FAK

Die Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge (FAK) is reeds in 1929 gestig. Vandag is die FAK steeds dié organisasie wat jou toelaat om kreatief te wees in jou taal en kultuur. Die FAK is ’n toekomsgerigte kultuurorganisasie wat ’n tuiste vir die Afrikaanse taal en kultuur bied en die trotse Afrikanergeskiedenis positief bevorder.

AfriForum

AfriForum is ʼn burgerregte-organisasie wat Afrikaners, Afrikaanssprekende mense en ander minderheidsgroepe in Suid-Afrika mobiliseer en hul regte beskerm.

AfriForum is ʼn nieregeringsorganisasie wat as ʼn niewinsgewende onderneming geregistreer is met die doel om minderhede se regte te beskerm. Terwyl die organisasie volgens die internasionaal erkende beginsel van minderheidsbeskerming funksioneer, fokus AfriForum spesifiek op die regte van Afrikaners as ʼn gemeenskap wat aan die suidpunt van die vasteland woon. Lidmaatskap is nie eksklusief nie en enige persoon wat hom of haar met die inhoud van die organisasies se Burgerregte-manifes vereenselwig, kan by AfriForum aansluit.